Samorządowe Przedszkole nr 44 w Krakowie

LISTOPAD

„Opowiedz mi…” /z podziałem/

Mówią: „Jesteś skarbie taka mała,

Taki mały jesteś jeszcze…”.

A ja, kiedy patrzę w niebo,

które płacze rzewnym deszczem,

myślę sobie, jak to było

kiedyś, dawno, przed latami,

kiedy dzieci wystraszone

uciekały przed wrogami.

 

Zapatrzeni, zasłuchani

w deszcz, co wtedy widział wszystko,

chcemy słuchać opowieści

i być tamtych czasów blisko.

 

Mówią: „Jeszcze nie rozumiesz!”,

a ja tulę się do drzewa,

co widziało już niejedno.

Teraz szumiąc, cicho śpiewa.

Wtedy było jeszcze młode,

gdy o wolność żołnierz walczył,

choć nie wiedział, czy da radę,

czy mu na to sił wystarczy.

 

Opowiada stare drzewo,

a my słuchać wciąż go chcemy,

wdzięczni za tych co walczyli,

bo dziś wolni być możemy!

 

Mówią: „Jeszcze się nauczysz,

co to patriotyzm i Ojczyzna”,

a ja teraz chcę to wiedzieć,

dzisiaj się do Polski przyznam!

 

Być patriotą to szanować to,

co jest tuż obok, blisko.

Dom, rodzina i przedszkole,

wieś i miasto…

ale to nie wszystko!

 

Bo patriota nawet mały,

zna symbole, hymn zaśpiewa

i historię chętnie pozna,

którą szumią stare drzewa.

 

Więc opowiedz mi, mamusiu,

Wyjmij książkę, drogi tato.

A gdy znowu mi odpowiesz:

„Jesteś wciąż zamały/ła na to”,

To ja z dumą powiem głośno:

„Przecież mnie też zwą Polakiem!

Poprowadźcie mnie więc razem

historycznej polski szlakiem”.

/Dorota Kluska/

 

 

„Pan listopad”

Pada deszczyk, wieje wiatr.

W listopadzie zimny świat.

Coraz zimniej, krótsze dni.

Wiosna się jeżowi śni.